Domowa drukarnia składająca się z rolki do pozbywania się z ubrań Tośkinych kłaków, gąbki do zmywania naczyń, farb, nożyczek, pianki i wydrukowanej stajenki, początkowo powstała z myślą o oszczędności czasu. Szybko jednak zorientowałyśmy się, że powstaje coś unikalnego, niepowtarzalnego i tak wyjątkowego jak ludzie, których chciałyśmy z okazji Świąt obdarować Świąteczną kartką.
Co więcej to był jeden z tych projektów, który ewoluuje w trakcie pracy nad nim, a to jest strasznie fajne.
I tak w trakcie powstał pomysł nadania im numerów 1/16, 2/16 itd. , ponieważ kartek powstało w Domowej drukarni właśnie 16, po czym "prasa drukarska" została zniszczona i już nigdy taka sama kartka nie powstanie.
Co więcej jest duża szansa, że taka kartka wcześniej nigdy nie powstała:)
Nie planowałyśmy też wcześniej "drukowania" adresu nadawcy kartki na kopercie, ale zabawa z powstaniem samej kartki była tak wciągająca, że pojawił się pomysł jej kontynuacji właśnie w pracy nad "prasą" z adresem:)
Trochę to wszystko przypominało pracę w ciemni fotograficznej.
Nigdy do końca nie wiesz co zrobi mieszanka chemii,czasu i twoich decyzji.
Tu też nie wiadomo było jak zachowa się wałek do kłaków i zmywak do garów, który dostanie farby:)
Udało się jednak.
Kartki na swój sposób są wyjątkowe, a ich zrobienie to była czysta przyjemność.
Mamy nadzieję, że taką samą frajdą będą dla obdarowanych.
PS. O fioletowej Ciotce i Malwinie, autorce bloga
Szydełkowy świat Malwiny oraz najlepiej zainwestowanych 15 zł w ciągu ostatnich 100 lat.
Jest jedna Ciotka, z którą nikt nie ma problemu, bo jak mowa o prezencie to warunek stawia ona jeden. Ma być fioletowe.
Ale, że stawia tak już od dawna wszyscy się dwoją i troją co by tu jeszcze fioletowego, a czego nie ma, a co by nie przesadzić, żeby ludzie nie pomyśleli, że w końcu na jaką śliwice zapadła.
Kiedy więc wędrując po blogach natknęłam się na sklepik Malwiny i zobaczyłam ten śliczny fioletowy, ręcznie robiony naszyjnik, wiedziałam, że Ciotka, jak go zobaczy zrobi tak:
A potem tak:
Ponieważ Ciotka nie mogła pozować, bo jeszcze nie wie, że taki naszyjnik dostanie, udział w sesji wzięła Papierowa Ela.
Serdecznie Eli dziękujemy, że dała się narysować najpierw flamastrem, a potem światłem:)
***
